Inka Bernášková
Irena Bernášková bila je istaknuta češka borkinja otpora i prva Čehinja koju su nacisti pogubili tokom Drugog svjetskog rata. Rođena je 7. februara 1904. godine u Pragu, kao srednja kćerka grafičara i slikara Vojtěcha Preissiga. Dobila je ime Irena, ali je niko nije zvao drugačije nego Inka.
Djetinjstvo je provela u Bostonu, u Sjedinjenim Američkim Državama, jer se njen otac bavio politikom i radio za njujorški ogranak Čehoslovačkog nacionalnog vijeća. Nakon uspostavljanja Čehoslovačke, Inka i njene dvije sestre vratile su se u domovinu. Bila je odlična učenica, iako je zbog dvojezičnog odrastanja imala određenih poteškoća. Sanjala je o tome da postane vojna pilotkinja, ali tadašnji propisi ženama nisu dopuštali služenje vojnog roka. Kasnije se Inka udala za Evžena Bernášeka.
Još prije nacističke okupacije Inka Bernášková bila je aktivno uključena u javni život. Nakon uspostavljanja Protektorata Češke i Moravske, učestvovala je u izdavanju i distribuciji ilegalnog časopisa “V boj”. U njemu je prevodila i prepisivala vijesti i govore državnika koje je prenosio strani radio, te informisala javnost o stvarnim događajima.
Na jednoj skrivenoj poruci iz zatvora napisala je da nije bila toliko nerazumna da pomisli kako može spriječiti njemačku ofanzivu, ali da je željela očajnim ljudima pružiti barem malo nade.
Njen prkos postajao je sve snažniji, toliko da je svaki broj časopisa slala u praški ured Gestapoa u palači Petschek. Također je uspješno prebacivala vojnike i bivše legionare preko granice kako bi se borili protiv nacizma. Uprkos anonimnim upozorenjima da Gestapo traga za njom, nije emigrirala, što se kasnije pokazalo kobnim.
Godine 1940. uhapsio ju je Gestapo — ali navodno se nije tek tako predala, već se prilikom hapšenja fizički suprotstavila pripadnicima Gestapoa. Nakon brutalnog ispitivanja, mučenja i zatočeništva, 1942. godine osuđena je na smrt zbog izdaje i pomaganja neprijatelju. Njena hrabrost i šutnja tokom ispitivanja spasile su živote tristo pripadnika pokreta otpora.
Kada ju je berlinski sud osudilo na smrt, napisala je porodici da je „zaručena sa smrću“. Dana 26. augusta 1942. godine, sa samo 38 godina, pogubljena je giljotinom u zatvoru Plötzensee u Berlinu.